Freek de Jonge doopte het museum om tot Museum van het Mededogen. Zelfs nu, bijna tien jaar na het overlijden van de schilder, dankt het museum de nog altijd enorme belangstelling aan de herkenning van de filosofie die Jopie uitdroeg, aan de waarde en warmte van de menselijke maat.

Jopie was een authentiek en krachtig mens. Een zeer gepassioneerd en tegelijk kwetsbaar mens en uniek autodidactisch kunstschilder. Hij kwam op voor al de arme sloebers en ontfermde zich over hen. Niet alleen door naar hen te luisteren en ze gastvrij te ontvangen, maar ook door het schilderen van hun lompen en werkschoenen. Met zijn doeken lichtte hij ze uit de armoede en behoedde hij hun diep menselijke verhaal voor vergetelheid. Daarmee gaf hij ze de eer die ze naar zijn gevoel verdienden. Zijn schilderijen, of het nu gaat om de spullen of de mensen zelf, zijn een hommage aan het eenvoudige Friese boerenleven, het landschap en aan de cultuur. Deze portretten zijn standbeelden voor de eenvoud.

 

Naast de erkenning en herkenning van de armoede en wat beschouwd wordt als de zelfkant van de maatschappij, is er in zijn werk ook veel humor te vinden. De humor tussen mensen, die gedreven door omstandigheden, op elkaar waren aangewezen. Deze humor was voor Jopie de smeerolie van zijn leven. Als we zijn verhalen lezen, eigenlijk 'de achterkant' van de schilderijen en daarmee belangrijke documenten, zien we die humor duidelijk terug. Zijn oog voor het absurde, voor de menselijke maat en relaties tussen mensen, zien we bijvoorbeeld terug in het schilderij met de hoeden. (eigenlijk in alle schilderijen die in de straat hangen) Met name de herkenning was en is veel bezoekers – gezien hun reacties – tot troost. Iemand heeft hun leven 'gezien' en met mededogen geregistreerd.

 

Hij was gefascineerd door het leven van alledag dat hij met grote gretigheid in zich opzoog en heeft het zoals hij zelf zegt 'op het doek gekwakt.' Op meedogenloze wijze en met een enorme koppigheid, doorzettingsvermogen en onverzettelijkheid heeft hij zijn ziel gelegd in zijn schilderijen. Hij verstond als geen ander de kunst om met alle mensen – vogels van zeer uiteenlopende pluimage – om te gaan.

 

Wat hem uniek maakt is het feit dat hij zijn filosofie zo krachtig, met zoveel gevoel en energie wist te illustreren. Zijn werken zijn een combinatie van filosofie, esthetiek en fenomenale schilderkunst. Zijn boodschap van mededogen is universeel en tijdloos.