De waarde zien van het gewone. Dat is waar het voor de Friese kunstenaar en autodidact Jopie Huisman (1922-2000) om draaide. Als voddenkoopman bewaarde hij jarenlang opgelapte schoenen, verstelde broeken en hoeden. Hij voelde zich thuis tussen die afdankers, die in zijn ogen het leven en karakter van de dragers weerspiegelden. Met de realistische schilderijen van deze weggegooide spullen vond Jopie in de jaren zeventig zijn eigen stijl. Maar zijn oeuvre is breder. Ook ‘mensen die in de ogen van anderen niks waard waren’ legde hij vol mededogen vast op doek. En in zijn pentekeningen en aquarellen is zijn liefde voor de natuur voelbaar.

In de jaren tachtig en negentig was Jopie vaak op televisie te zien. Met de verhalen bij zijn kunstwerken wist hij mensen recht in het hart te raken. In 1986 was hij de eerste kunstenaar in Nederland die bij leven de opening van ‘zijn’ Jopie Huisman Museum meemaakte. Het succes kon hij soms moeilijk bevatten: ‘In het museum hangt een droevig zootje afval. Het gekke is dat de mensen er blij uitkomen. Ik snap het zelf ook niet.’